Μικρές καθημερινές κινήσεις.

Η είδηση για την αποφυλάκιση του 24χρονου οπαδού του ΠΑΟΚ που κατηγορείτε για την δολοφονία του Τόσκο Μποζατζίσκι μεταδόθηκε από μεγάλο μέρος του ελληνικού ηλεκτρονικού τύπου,αθλητικού και μη,τοπικού και πανελλήνιας κάλυψης και ενδιαφέροντος.

Μεταξύ άλλων από τις ιστοσελίδες pressaris, allaboutaris, yellowradio και arisre,τις metrosport και sfina,τις sportime, gazzetta, filathlos και fws,τις typosthes, thesstoday και voria,τις protothema, skai, efsyn, vradini και eleftherostypos,καθώς και τις zougla, cnn, flash, altsantiri, reader, inewsgr, newsbeast, newsit, pronews και άλλες.

Στα παραπάνω δημοσιογραφικά-ενημερωτικά site δεν συμπεριλαμβάνονται ιστοσελίδες τύπου twitter,facebook και blogspot.

Η αποφυλάκιση του 24χρονου οπαδού ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη που κανείς δεν περίμενε όσο ψιλιασμένοι ή καχύποπτοι και να είμασταν εξαιτίας της παρασκηνιακής ανάμειξης στην υπόθεση του Ιβάν και του πανάκριβου επιτελείου δικηγόρων που έχουν οι οπαδοί στην διάθεση τους.

Όπως βλέπουμε οπαδισμός και "αντισυστημικότητα" βαδίζουν για άλλη μια φορά χέρι χέρι,χουλιγκάνια ένα και το αυτό μαζί με ανώτερους οικονομικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες.Τι έκπληξη!!

Το χρονικό σημείο και ο τρόπος με το οποίο έγινε η αποφυλάκιση φανερώνουν πολλά όταν μιλάμε για μια οργανωμένη δολοφονία στην οποία συμμετείχε μεγάλος αριθμός ατόμων και ο βασικός κατηγορούμενος μέχρι στιγμής αποφυλακίστηκε μόλις μετά από 3,5 μήνες.

Η αποφυλάκιση του Γ.Τ. ήταν μια εξέλιξη ενάντια στην φυσιολογική ροή των πραγμάτων,αλλά επειδή στην Ελλάδα είμαστε,είναι δύσκολο να πει κάποιος ότι υπάρχει φυσιολογική συνέχεια σε τέτοιες καταστάσεις.Ειδικότερα όταν αναμειγνύονται διακεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες της πόλης και της χώρας μαζί με υψηλόβαθμα κρατικά στελέχη.

Τα δημοσιεύματα του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου αποκάλυψαν με τον καλύτερο τρόπο το διαμορφωμένο σκηνικό γι΄αυτό και στοχοποιήθηκε από τους συντάκτες της ανακοίνωσης που βγήκε κάτω από την ομπρέλα "Σύνδεσμοι Φίλων Π.Α.Ο.Κ".

Όλοι γνωρίζουμε τις πολύ καλές σχέσεις που έχει ο Ιβάν Σαββίδης με τον κρατικό μηχανισμό,την διάχυτη προσβασιμότητα του στο πολιτικό-κομματικό σύστημα,καθώς και την μεγάλη δύναμη που διατηρεί στα media.Η δίκη για την μπούκα στην Τούμπα με την πιστόλα έχει αναβληθεί τέσσερις φορές και από την αρχή ξέραμε ότι οι υψηλά ιστάμενες διεφθαρμένες σχέσεις θα ήταν το μεγάλο πλεονέκτημα της εγκληματικής συμμορίας που δολοφόνησε τον Τόσκο Μποζατζίσκι.

Χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν αντίρροπες δυνάμεις που θα συνεισφέρουν στην δικαίωση του Τόσκο.

Όταν μιλάμε για τον Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν απαράτσικ,προϊόν της Σοβιετικής Ένωσης,της πάλαι ποτέ κομμουνιστικής "παραδείσιας" πραγματικότητας.

Αναφερόμαστε σε έναν άνθρωπο που ανδρώθηκε σε ένα κοινωνικό καθεστώς όπου δεν έπαιζε κανένα ρόλο η νομοκρατία,η σαφή διάκριση των εξουσιών,η συνταγματική διακυβέρνηση,η λαϊκή κυριαρχία,καθώς και τα βασικά ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα για όλους.Όπου η παλιά κρατική μηχανή υπηρετούσε το κυρίαρχο κομμουνιστικό κόμμα,ο προτιμώμενος τρόπος διαβίβασης των εντολών ήταν τα τηλεφωνήματα από ανωτέρους,ο γραπτός νόμος σήμαινε ελάχιστα,η ηθική τίποτα και τα πάντα διαμεσολαβούνταν από τις προσωπικές επαφές και διασυνδέσεις,την διαφθορά,τις χάρες,την δωροδοκία και την απανταχού παρούσα πολιτική χειραγώγηση.

Όταν κατέρρευσε η κόκκινη εξουσία η παλιά ιεραρχία και τάξη πραγμάτων εν μέρη διαλύθηκε,αλλά η νοοτροπία,τα κουσούρια,η περιφρόνηση για τον νόμο και την ηθική παρέμεινε.

Οι άνθρωποι αυτοί που γαλουχήθηκαν μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο δεν μπορούν να μάθουν να λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο.Άνθρωποι σαν τον Ιγκνάτιεβιτς που εργάζονταν στο Σοβιετικό σύστημα και έκαναν καριέρα σε αυτό το βρίσκουν δύσκολο να προσαρμοστούν σε διαφορετικές συνθήκες και απαιτήσεις,να αλλάξουν κουλτούρα και στάση ζωής.Αν έχεις βασίσει όλη σου την ζωή όχι στον τίμιο βίο αλλά στα ψέμματα και την εξαπάτηση δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένει κανείς ότι θα αρχίσεις να αλλάζεις στα γεράματα.

Όταν η εξουσία του παλιού κομμουνιστικού μηχανισμού έπαψε να υφίστανται και ξεκίνησε η διαδικασία αποσοβιετοποίησης οι πρώην γραφειοκράτες αποδεσμεύτηκαν για να επιδιώξουν τα προσωπικά τους συμφέροντα,αδιαφορώντας τόσο για τον νόμο,όσο και για το νέο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό.

Συχνά οι παλιοί δεσμοί αποκαθίστανται για να γίνονται δουλειές με παλιούς συντρόφους από την νομενκλατούρα του κόμματος και της Κομσομόλ.Αδιάφοροι για τις ηθικές αρχές οι πρώην απαράτσικ κατέφευγαν συχνά στην διαφθορά εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση στην οποία η τέως νομενκλατούρα είχε μεν χάσει όλη την κρατική περιουσία,αλλά παρέμεινε σε θέση να ανακτήσει τον έλεγχο της ούτως ή άλλως.

Η μετάβαση από την κομμουνιστική δικτατορία στον καπιταλισμό δημιούργησε ευκαιρίες,ενώ όσο πιο αργή ήταν η καταστροφή του παλιού συστήματος και η απόδραση από το παρελθόν,τόσα περισσότερα προβλήματα και πόνο προκαλούσε η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα.Όσος περισσότερος χρόνος δινόταν στους αξιωματούχους που αποτελούσαν τα κατάλοιπα του παλιού καθεστώτος,αυτοί έβρισκαν τρόπο να μετασχηματίσουν την δύναμη που τους απέμενε σε περιουσία.

Είτε μέσω ξεκάθαρης κλοπής είτε με πιο λεπτές μεθόδους επιδεινώνοντας έτσι τις ανισότητες και προετοιμάζοντας το έδαφος για δυνητικά αντιδημοκρατικό λαϊκισμό.Οι διστακτικά εκδημοκρατισμένες χώρες στις οποίες παλιοί κομμουνιστές εξακολούθησαν να κατέχουν υψηλές θέσεις ήταν ιδιαίτερα ευάλωτες στον λαϊκισμό,καμία σημαντική εναλλαγή των ελίτ δεν σημειώθηκε,ενώ υπήρξε πολύ λίγη και αργή πρόοδος στον κοινωνικό μετασχηματισμό και σε μια οικονομία της αγοράς.

Μια τέτοια χώρα στην οποία οι κομμουνιστές παρέμειναν ουσιαστικά στην εξουσία και υπήρξε μικρή ρήξη με το παρελθόν ήταν η Βουλγαρία,σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις (Τσεχία,Πολωνία,Ουγγαρία,Εσθονία,Σλοβενία..).

Μια συνηθισμένη διαδικασία που χρησιμοποίησε η νομενκλατούρα για να ιδιοποιηθεί με πιο λεπτό τρόπο την κρατική περιουσία ήταν οι διευθυντές και μια επιλεγμένη ομάδα εργαζομένων να σχηματίζουν εταιρίες μέσα στην μεγαλύτερη κρατική εταιρία αποκτώντας έτσι τα περιουσιακά της στοιχεία ή να παράγουν σε επιδοτούμενες χαμηλές κρατικές τιμές και στη συνέχεια να πωλούν τα προϊόντα σε τιμές ελεύθερης αγοράς,τσεπώνοντας τα κέρδη.

Ένας ακόμη τρόπος υπήρξε η μέθοδος ιδιωτικοποίησης μέσο καινοτόμων προγραμμάτων κουπονιών,όπου στην Ρωσία τα προγράμματα κουπονιών μετατράπηκαν επί της ουσίας σε εξαγορές από τις διοικήσεις,καθώς κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τα κουπόνια τους για να αγοράσουν μεγάλα μερίδια στις δικές τους εταιρίες,με ιδιαίτερα δυσάρεστα αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις αυτές.

Έτσι ο Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς από απλός εργάτης στο κρατικό καπνεργοστάσιο του Ντον την δεκαετία του ΄80 έφτασε μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή του εργοστασίου και το 1993 εκλέχτηκε γενικός διευθυντής της μετοχικής εταιρείας Donskoy Tabak και παρέμεινε επικεφαλής της επί 10 χρόνια.Μέχρι το 2018 η σύζυγος του Ιβάν,Κυριακή Σαββίδου,αποτέλεσε τυπικά τη μεγαλομέτοχο της Donskoy Tabak,της μεγαλύτερης καπνοβιομηχανίας της Ρωσίας.

Στην Ρωσία επιπρόσθετα αναπτύχθηκε ο λεγόμενος μαφιόζικος καπιταλισμός όπου από την μελέτη ανάπτυξης του οργανωμένου εγκλήματος μπορεί να δει κανείς ότι η μαφία απέκτησε πρώτα απ΄όλα τον έλεγχο του τραπεζικού τομέα και από εκεί μετακινήθηκε στις επιχειρήσεις και την πολιτική.

Μόνο γνωρίζοντας το κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτισμικό και ιδεολογικό υπέδαφος της χώρας που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς "Σαββίδης",θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε τα πεπραγμένα και την συμπεριφορά του στην ζωή της χώρας,από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην Ελλάδα.

Την "σιωπή" για την δολοφονία του Τόσκο Μποζατζίσκι,τα δωράκια στον κρατικό μηχανισμό,την εξαγορά των αθλητικών θεσμών,τις απειλές για διαμελισμό της χώρας,τον λαγό στις τηλεοπτικές άδειες,τα λαθραία τσιγάρα της ΣΕΚΑΠ στην Κρήτη,τον χυδαίο εναγκαλισμό με το πολιτικό και κομματικό σύστημα της χώρας και τον παρεοκρατικό καπιταλισμό.

Την φωτογραφική ρύθμιση των 100 δόσεων στις 17 Απριλίου του 2015 για τα χρέη του ΠΑΟΚ,την οποία πέρασε η αριστερή μέχρι κόκκαλο Νάντια Βαλαβάνη μαζί με τον Γιάννη Βαρουφάκη,το χάρισμα 35 εκατομμυρίων ευρώ με τη ΣΕΚΑΠ το 2017 και την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για τον ΟΛΘ τον Φεβρουάριο του 2018.

Τον εμπρησμό από στέλεχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ του αυτοκινήτου του εξαδέλφου του Ραζβάν Λουτσέσκου στις 30 Αυγούστου 2015 μετά από παιχνίδι πρωταθλήματος ΠΑΟΚ-Ξάνθη 0-0 και του εμπρησμού του αυτοκινήτου της γυναίκας του Γιάννη Ευαγγελόπουλου στις 14 Οκτωβρίου 2015 στο Διόνυσο Αττικής,μάνατζερ του ποδοσφαιριστή  Εργκύς Κάτσε.Ο εμπρησμός έγινε την περίοδο των διαπραγματεύσεων του παίκτη με τη διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ για το νέο του συμβόλαιο και ο Ευαγγελόπουλος εκπροσωπούσε ως ατζέντης τον διεθνή Αλβανό μέσο. 

Μην παραβλέπουμε ότι η δημιουργία ενός πολυεπίπεδου ολοκληρωτικού μηχανισμού και η καθυπόταξη του ελληνικού ποδοσφαίρου άρχισε από τον Ανατολικογερμανό Σωκράτη Κόκκαλη,έναν άνθρωπο που προήλθε επίσης από αντίστοιχο περιβάλλον.

Όπως με μια μάχη δεν κερδίζετε ο πόλεμος έτσι και με μια αρνητική εξέλιξη δεν επέρχεται η καταστροφή.Η αποφυλάκιση του 24χρονου οπαδού μέχρι να γίνει το δικαστήριο λέει αρκετά αλλά και συγχρόνως τίποτα.Η υπόθεση του Τόσκο είναι μαραθώνιος και για να κερδηθεί θα χρειαστεί εγρήγορση,υπομονή και επιμονή.

Μπορεί η αποφυλάκιση του 24χρονου οπαδού του ΠΑΟΚ να ήταν μια ψυχολογική ανάταση για τον μηχανισμό που δολοφόνησε τον συναρειανό και συνάνθρωπο μας από την Φιλιππούπολη,αλλά εν συνεχεία ακολούθησε η ταυτοποίηση εννέα ατόμων ύστερα από 8 μήνες για την επίθεση και τους προπηλακισμούς κατά ανήλικων αθλητών και των συνοδών της ομάδας Κ-17 του Ολυμπιακού Θεσσαλονίκης.

Σε κοινωνικό και επικοινωνιακό επίπεδο θεωρούμε ότι η υπόθεση έχει κερδηθεί.Ο κοινωνικός και επικοινωνιακός "πόλεμος" όμως όχι,αυτό θα γίνει μόνο αν δεν εγκαταλείψουμε την υπόθεση,μόνο εφόσον ο καθένας μας συνεχίσει από το μετερίζι του να δίνει τις μικρές καθημερινές "μάχες" του,με μια πληθώρα κινήσεων,ενεργειών και δράσεων.

Μέχρι να υπάρξει η δικαίωση για τον Τόσκο Μποζατζίσκι.