Χαΐρι.

Ένα χρόνο πριν στις 16 Αυγούστου 2019 έχασε την μάχη με την επάρατο νόσο ο Νίκος Κιούκας ή αλλιώς "Κούκ".

Ο Νίκος υπήρξε ο γνωστότερος οπαδός του συλλόγου και μια από τις πιο χαρακτηριστικές οπαδικές μορφές εν γένει στην Ελλάδα.Σε αυτό συνέβαλε μεταξύ άλλων το αγέρωχο παρουσιαστικό και το look του βγαλμένο από τα nineteen-eighties.

Ο «οπαδισμός» στην Ελλάδα ελάχιστα καλά έχει να επιδείξει και ένα από αυτά τα λίγα καλά ήταν ο Νικόλας.

Μέσα στο γενικότερο ρηχό και λασπώδες έκτρωμα του όπου ζουν,αναδεικνύονται,εκτιμώνται και ηρωποιούνται οι νταήδες,οι δήθεν,οι κωλόμαγκες,οι αλαζόνες,τα τσογλανάκια,οι καθυστερημένοι,οι στραβοστόμηδες,οι ανίκανοι,οι συμπλεγματικοί και οι διεφθαρμένοι,ο Νικόλας με την ειλικρίνεια,την ευθύτητα,την ανθρωπιά,το χιούμορ,τον αυτοσαρκασμό,την εύθυμη και χαλαρωτική διάθεση του ομόρφυνε και έκανε πιο λαμπερή την καθημερινότητα μας.

Γι΄αυτό ο Κουκ ξεχώριζε σαν την μύγα μες΄το γάλα μέσα στο ομιχλώδες οπαδικό τοπίο και όχι για τα οπαδικά του κατορθώματα,εκτιμήθηκε από εχθρούς και φίλους και από ανθρώπους διαφορετικών οπαδικών,πολιτικών,μουσικών η άλλων καταβολών.

Ο Νίκος φυσικά δεν ήταν τέλειος και το παρών κείμενο δεν σκοπεύει στην μεταθανάτια αγιοποίηση του.Είχε και αυτός αδυναμίες,αρνητικά και άσχημες στιγμές,οι οποίες ήταν ουκ ολίγες.

Το να περιμένεις από έναν άνθρωπο να είναι το ίδιο ομοιόμορφα καλός η κακός,να επιδεικνύει κάθε μέρα,ώρα και στιγμή την ίδια καλή η κακή συμπεριφορά είναι αδύνατο.Πολλές φορές απογοητευόμαστε όταν βλέπουμε καλοί η αξιοθαύμαστοι άνθρωποι να έχουν στιγμές αδυναμίας και από την άλλη μπορεί να ζηλεύουμε ή να φθονούμε όταν παρατηρούμε κακοί ή μοχθηροί άνθρωποι να έχουν τις θετικές τους στιγμές.

Στον σύλλογο σε αρκετά ζητήματα  με το όνομα και την εμβέλεια που είχε θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα πράγματα και να επηρεάσει καταστάσεις προς μια θετική κατεύθυνση.Ενώ η περαιτέρω προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο ήταν μηδαμινή.

Για τον οπαδισμό βέβαια καλός οπαδός,Αρειανός,Ολυμπιακός,Παναθηναϊκός δεν σημαίνει ούτε καλός άνθρωπος ούτε και χρήσιμος στους άλλους.Καλός οπαδός και Αρειανός είναι αυτός που σκοτώνει,μαχαιρώνει,δέρνει,παίρνει μέρος στις φασαρίες,σπάει και καίει γήπεδα,μαγαζιά,αυτοκίνητα και μηχανάκια,κλέβει και κάνει ακραία παραβατικά πράγματα,πίνει πολλά ναρκωτικά και αλκοόλ,έχει πρόβλημα με το ήπαρ και πεθαίνει κατά προτίμηση νέος πριν τα 40.

Ο Νίκος έγινε ευρύτερα γνωστός στο πανελλήνιο και όχι απλά στους Αρειανούς ή ένα περιορισμένο οπαδικό κοινό το 2017 στον τελικό Κυπέλλου μπάσκετ με τον Παναθηναϊκό στο Παλέ με την ενέργειά του να εγκαταλείψει την κιτρινόμαυρη κερκίδα για να παραβρεθεί στην αντίπερα όχθη προκειμένου να συμπαρασταθεί στον φίλο του και γνωστό οπαδό του Παναθηναϊκού "Ντόκεν" που αντιμετώπιζε ένα προσωπικό πρόβλημα εκείνη την στιγμή.

Η ασυνήθιστη  κίνηση του αυτή βαθιά αντιοπαδική μα συνάμα ανθρώπινη τον καταξίωσε στην συνείδηση όλου του κόσμου και έδειξε με τον καλύτερο τρόπο την αυθεντικότητα και την μοναδικότητα του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του.

Φανέρωσε έναν άνθρωπο αντικομφορμιστή που δεν διστάζει να πάει ενάντια στα στερεότυπα που τον περιβάλλουν,στα ήθη και τα έθιμα του οπαδισμού,να λερώσει το προφίλ και την φήμη που τον ακολουθάει ως του πιο ξακουστού οπαδού και "αρχιχουλιγκάνου" του Άρη,αρνούμενος να υποδυθεί τον ρόλο που του έχουν αναθέσει.

Έτσι και αλλιώς αυτή του την εικόνα την είχαν ανάγκη περισσότερο οι άλλοι παρά ο ίδιος.Για τους άλλους ήταν ο Κουκ για τον ίδιο ο Νικος Κιούκας. 

Υπήρξαν και αυτοί που τον κατέκριναν για την ενέργεια του στον τελικό ενώ αν δεν λεγόταν Κουκ και είταν κάποιος άλλος στην θέση του πολλοί που μίλησαν με κολακευτικά σχόλια θα εξέφραζαν αρνητική άποψη.Όπως και να έχει ήταν ο Κουκ και τα φώτα της δημοσιότητας οι οπαδοί τα λατρεύουν.

Οι φωτογραφίες του με τον Ντόκεν και η στάση του εκείνη την ημέρα θα τον συνοδεύουν για πάντα και έχουν επισκιάσει οτιδήποτε άλλο τον περιβάλει και έχει να κάνει σχέση με τον Άρη,την Μπόκα,το Πανκ ή την φωτογραφία του με τον Νίκο Γκάλη. 

Κλείνοντας όπως αξίζει στον Νικόλα ένα ροκ τραγούδι από του Αλχημιστές σε συνεργασία με τον Σταμάτη Μεσημέρη.Και παίρνω φόρα..