Με αφορμή μια πορεία.

Την Κυριακή στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας πραγματοποιήθηκε η πρώτη γκέι παρέλαση στην οποία λίγοι εκπρόσωποι από διαφορετικές σεξουαλικές,εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες,ζήτησαν ίσα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους στη γη.

Μεταξύ των απαιτήσεων τους ήταν το δικαίωμα στους γάμους του ίδιου φύλου και της θρησκευτικής ελευθερίας.

Την είδηση την διαβάσαμε στην ιστοσελίδα των Bultras,σε μια οπαδική σελίδα φίλων της Μπότεφ δηλαδή.Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί την πρώτες ημέρες μετά την δολοφονία του Τόσκο Μποζατζίσκι στις 5 Γενάρη,οι οπαδοί και φίλοι της Μπότεφ παρουσιάζονταν συλλήβδην στο διαδίκτυο και σε ραδιόφωνα της πόλης από μερικούς οπαδούς του συμπολίτη,ως -συν τοις άλλοις- φασίστες,εθνικιστές και ρατσιστές.

Το ίδιο και ο Τόσκο Μποζατζίσκι.

Εκτός από τη βασική ρητορική που έκανε λόγο για αιμοσταγείς χουλιγκάνους και μαχαιροβγάλτες που είχαν πάει σε στημένο ραντεβού και άρα πήγαιναν γυρεύοντας (Παιανία στυλ),αυτή είχε πλαισιωθεί και από τις κατηγορίες του ακραιφνούς ναζισμού.

Η προσπάθεια της πλήρους απαξίωσης του Τόσκο Μποζατζίσκι στα μάτια της κοινής γνώμης είχε αφενός επικοινωνιακούς σκοπούς και αφετέρου δικανικά κίνητρα,έτσι ώστε οι δολοφόνοι και η εγκληματική συμμορία που έστησε το καρτέρι θανάτου να τύχουν πιο ελαφριάς ποινικής αντιμετώπισης.

Ως άτομα που δραστηριοποιούμαστε γύρω από το συγκεκριμένο εγχείρημα είμαστε ενάντια σε κάθε ρατσισμό.Φυλετικό και εθνικό,θρησκευτικό ή πολιτισμικό,πολιτικό,σεξουαλικό,ταξικό και εισοδηματικό ή οποιοδήποτε άλλου είδους και περιεχομένου.

Όπως αναφέρετε και στο κοσμοπολίτικο δεύτερο άρθρο του καταστατικού του συλλόγου σε μια Θεσσαλονίκη που ήταν εθνικά,θρησκευτικά,πολιτισμικά και οικονομικά ανομοιογενείς,«Σκοπός του Συλλόγου είναι η εκγύμνασις ισχυράς ομάδος, αποτελούμενη εκ πασών των κοινωνικών τάξεων».

 ARIS says NO to Racism

Μα πάνω απ΄όλα είμαστε ενάντια στον αθλητικό ομαδοποιημένο-οπαδικό ρατσισμό,που είναι ο πρώτιστος,ο βασικός και ο επικυρίαρχος στα γήπεδα και την οπαδική κουλτούρα,ιδεολογία,συνείδηση και αντίληψη.

Δεν αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τον λαό του Άρη ως φυλές που βρίσκονται σε αντιπαραβολή και αντιπαράθεση με άλλες συλλογικές-οπαδικές φυλές.Ο Αρειανός,όπως και ο Παοκτζής,ο Ηρακληδέας,,ο Ολυμπιακός,ο Παναθηναικός,και ο Αεκτζής δεν αποτελούν ξεχωριστές ράτσες,ταυτολογικές,ουσιοκρατικές και ψυχολογίστικες κατηγορίες.

Δεν θεωρούμε πως ο "Αρειανός" αντανακλά και αντιπροσωπεύει στον ύψιστο βαθμό όσες ιδιότητες θεωρούνται καλές και άξιες,ενώ όσα χαρακτηριστικά θεωρούνται κακά και ανάξια πρέπει να κρατούνται μακριά του και να αποδίδονται στους υπόλοιπους.

Η επιτυχία έτσι και αλλιώς του ρατσισμού έγκειται στο γεγονός ότι ανήκει στους πολυάριθμους άδειους τύπους που οφείλουν την μεγάλη απήχηση που λαμβάνουν στην κενότητα τους.Μπορούν να γεμίσουν με οποιοδήποτε περιεχόμενο και να τεθούν στην υπηρεσία οποιασδήποτε ιδεολογικής,πολιτικής,κρατικής,οικονομικής,αθλητικής και συναισθηματικής πρακτικής ανάγκης και σκοπού.

Ο ρατσισμός είναι καθημερινή στάση και συμπεριφορά,διαχέεται σε πολλές καθημερινές πρακτικές και μπορεί να τον συναντήσεις παντού.Δεν έχει κάποια συγκεκριμένα μέρη και στέκια που αράζει.Η απλότητα του και η άμεση ικανοποίηση που προσφέρει τον κάνουν να μεταφέρετε ως θεμελιώδες μοτίβο για αιώνες και να επιβάλλετε στα μυαλά των ανθρώπων παίρνοντας διάφορες μορφές και σχήματα.

Κατ΄επέκταση μπορεί να εδραιώνετε και στα μυαλά των Αρειανών και των υπολοίπων οπαδών που νομίζουν ότι έκαστοι αποτελούν τον περιούσιο λαό.

Ούτε έχουμε βρει στην ομάδα του ΠΑΟΚ και τους οπαδούς του τον σατανικό αντιθεό μας που οφείλετε για όλα τα δεινά της δική μας ομάδας,του αθλητισμού,της Ελλάδος και του πλανήτη γενικότερα.

Κάθε αποτυχημένη ιδεολογία,οργανισμός και σύστημα,έχει τον δικό του σατανικό αντίθεο,την ανάγκη ύπαρξης και κατασκευής ενός σατανικού «άλλου».Ενός «άλλου» διαφορετικού,εχθρικού και συνάμα κατώτερου που ενσαρκώνει το απόλυτο κακό,σε αντιδιαστολή με εμάς που αντιπροσωπεύουμε το απόλυτο καλό.Πάντοτε το αντίπαλο «άλλο» είναι το σκοτεινό πρόβλημα και πάντοτε εμείς η φωτεινή λύση. Και εν ονόματι αυτής της λύσης, δικαιολογούνται τα πάντα.

Η θυματοποίηση είναι μια μορφή δραματοποίησης του κόσμου και του εαυτού και αποτελεί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά γύρω από το οποίο οργανώνονται οι εκάστοτε ιδεολογίες.Ειδικότερα στις ηττημένες,τις αποτυχημένες και σε όσες βρίσκονται σε δυσχερή θέση ή τελούν υπό πίεση,η θυματολογία παίζει ίσως τον κυρίαρχο ρόλο.Αυτές πρέπει να εμφανίζονται στο στρατό των οπαδών τους με 2 διαφορετικά πρόσωπα τα οποία να αλληλοσυμπληρώνονται.Αφενός αυτό του καημένου θύματος και αφετέρου του θριαμβευτή τιμωρού.

Στην χριστιανική φιλοσοφία και μυθολογία το εχθρικό άλλο ενσαρκώνετε από τον σατανά που οφείλετε για όλα τα δεινά και τις αμαρτίες του πεπερασμένου αυτού κόσμου.Όταν τα στραβά και τα ανάποδα δεν χρεώνονται απλά στον άνθρωπο και την ελαττωματική του φύση.

Για τους κομμουνιστές και μερικούς ακόμη ο καπιταλισμός είναι ο σατανικός αντίθεος τους καθώς είναι υπεύθυνος για όλα τα κακά του κόσμου.Τη φτώχεια,την ανεργία,την εκμετάλλευση,τον θάνατο,τις αρρώστιες,τους πολέμους,την κλιματική αλλαγή,την προσωπική τους αγαμία και το φαγητό που κάηκε..Μα πάνω απ΄όλα φταίει για την αποτυχία του κομμουνισμού που τον πολεμούσε με τα σκοτεινά του κέντρα και παράκεντρα μη αφήνοντας τον να ευδοκιμήσει.

Όταν πάλι επίσης το φταίξιμο δεν ρίχνετε στον ανθρώπινο παράγοντα.Στους διάφορους ανίκανους,μαλάκες,αμαθείς,σχιζοφρενείς,πουλημένους,πράκτορες και προβοκάτορες,οι οποίοι δεν εφάρμοσαν σωστά και κατά γράμμα αυτή την τόσο ωραία αγγελικά πλασμένη ιδεολογία,που στην θεωρία είναι ωραία αλλά στην πράξει δεν εφαρμόστηκε σωστά.Φταίνε οι άνθρωποι που παρέκκλιναν από τις ιερές γραφές και τα όσα ο κύριος μας άφησε με αποτέλεσμα να επέλθει η καταστροφή.

Σε όλες τις περιπτώσεις λοιπόν πάντοτε η ευθύνη για την αποτυχία θεωρείτε ότι έρχεται απ΄έξω και μετατίθεται σε εξωτερικούς και ανθρώπινους παράγοντες.Είτε σε κάποια άλλη ιδεολογία,οργανισμό και σύστημα,είτε απλά στον άνθρωπο.Ποτέ όμως στην ιδεολογία ως ιδεολογία.Αυτή συνεχίζει να παραμένει "σωστή" και "αλάνθαστη".Αυτό γίνετε για να οδηγηθούμε στο τελικό συμπέρασμα ότι δεν έχουμε παρά να ξαναβαδίσουμε στον ίδιο δρόμο.Που θα πάει κάποια στιγμή θα μας κάτσει το τζόκερ.

Το να κάνεις λάθη στη ζωή σου δεν είναι κακό.Το να κάνεις όμως επαναλαμβανόμενα τα ίδια λάθη πιστεύοντας ότι την επόμενη φορά θα συμβεί κάτι διαφορετικό,είναι τουλάχιστον ηλιθιότητα.

Όποιος ώμος ενδιαφέρετε για την αλήθεια και όχι για εκ των υστέρων δικαιολογίες,γνωρίζει ότι η εντροπία και η αποτυχία σε κάθε ιδεολογία,οργανισμό και σύστημα που είναι βασισμένα και οργανωμένα γύρω από μια ιδεολογία,είναι πάνω απ΄όλα εσωτερική,ενδογενής και εγγενής.Ξεκινάει και τελειώνει από τις λανθασμένες ιδέες,αντιλήψεις,αξίες,ερμηνείες,θέσεις,πρακτικές και σχέσεις που η ιδεολογία περικλείει και αναπαράγει,οργανώνοντας τη ζωή και κάθε επιμέρους δραστηριότητα αυτής.

Το ίδιο ισχύει και για κάθε αθλητικό οργανισμό,την ομάδα μας ή την προσωπική μας ζωή.Το καλό και τα κακό αποτέλεσμα,η επιτυχία και η αποτυχία,είναι πρωτίστως προϊόν μιας νοητικής και εσωτερικής διεργασίας και διαδικασίας.

Αρκετοί όμως στην ομάδας μας έχουν βρει στον συμπολίτη τον σατανικό αντίθεο τους και ένα μέρος των οπαδών μας πρώτα είναι αντι-παοκ και μετά Άρης.

Επιπλέον όσοι δηλώνουν αντί κάτι,αντιπαοκτζήδες,αντιαρειανοί,αντισουπεράδες,αντικαπιταλιστές ή αντικομμουνιστές,αντιφασίστες και αντιρατσιστές,χάνουν την ανεξαρτησία τους ως άτομα και την αυτονομία τους ως άνθρωποι.

Ο "Αντί" δεν έχει δικές του απόψεις και θέσεις.Μπορεί να συμφωνήσει με οποιαδήποτε γνώμη και στάση.Η ύπαρξη του σχετίζετε και η παρουσία του καθορίζετε από το αντί-του.Ότι λέει και πράττει το αντί του είναι λάθος ή πρέπει να είναι λάθος,ακόμα και όταν είναι σωστό.Ο "Αντί-κάτι" πρέπει να λέει και να κάνει πάντα το αντίθετο ή το αντίστροφο από το «αντί» του.Γι΄αυτό αν και φαινομενικά οι κάθε λογής "Αντί" διαφέρουν μεταξύ τους,ουσιαστικά ομοιάζουν σαν 2 σταγόνες νερό.

Ως μη ρατσιστές δεν θα μπορούσαμε παρά να μην ασπαζόμαστε τις ρατσιστικές θεωρίες που κάνουν λόγο για το "dna" του Αρειανού,του συλλόγου,το κιτρινόμαυρο αίμα που ρέει στις φλέβες μας και για το ότι "Άρης γεννιέσαι δεν γίνεσαι".

Αυτές οι παρλαπίπες είναι μάλιστα δημοφιλής ακόμα και σε άτομα που δηλώνουν αντιρατσιστές και πλασάρουν τον εαυτό τους ως αντιφασίστα.Αυτοί αποτελούν και την χειρότερη κατηγορία ρατσιστών απ΄όλους,γιατί αν είναι έτσι οι αντιρατσιστές,τι τους θέλουμε τους ρατσιστές.Αυτοί οι lifestyle μερικώς αντιρατσιστές και μοδάτοι αντιφασίστες αποτελούν ένα μεγάλο μέρος των πολιτικοποιημένων-κινηματικών αριστερών και "αντιρατσιστών" στις κερκίδες.

Μη ρατσιστή δεν σε κάνουν οι ονομασίες,τα χρώματα και τα σύμβολα,τα εξωτερικά γνωρίσματα δηλαδή,ούτε μερικά τσιτάτα και οι δηλώσεις κοινωνικών φρονημάτων.Αλλά το περιεχόμενο και η ουσία των όσων λες,πιστεύεις και πράττεις."Αντιρατσιστής" στο σχήμα και τη μορφή,ρατσιστής στην ουσία και το περιεχόμενο.

Ενάντια σε κάθε ρατσισμό λοιπόν,μα πάνω απ΄όλα ενάντια στον ομαδοποιημένο οπαδικό ρατσισμό,ο οποίος δολοφόνησε και τον Τόσκο Μποζατζίσκι.

 BLOW OUT RACISM